Hüzün çöktü içime,
Acı değil hissettiğim.
Hüzün, ah, hüzün
Her vedanın ardından gelen.

Alıştığım terasta
İçerken sade kahvemi,
Gözlerim takılıyor
İrili ufaklı yatlara.
Bir tanesinin yelkenleri
Mavi;
Açık mavi ve beyaz.
Deniz ile gök misali
Sadelikle sonsuzluğu
Ve aslında özgürlüğü
Anımsatıyor bana.

O an dağılıyor hüznüm
Acı zaten değildi hissettiğim.
Adalar belli belirsiz uzaklarda
Çağırıyorlar beni sessizce.
Sanki yeni maceralara.

Ve neşeye eşlik eden çoşkuyla
Yarışmaya başlıyor ruhum,
Bakakaldığım yatla
Hani yelkenleri
Açık mavi ve beyaz olan.

Alıştığım terasta,
Yudumlarken şimdilik son kahvemi
Keyfini yaşıyorum
Gidip gelen hüznümün.

Huzur denilen şey,
Aslında hüzünle birlikte var:
Çünkü huzur,
Yaşanılan güzellikleri
Hazmedebilmesi insanın yüreğinde,
Ve olduğu gibi bırakması olanı
Tadını çıkarabilmesi An’ların.

Eğer öyle ise,
Hüzünde saklı mutluluklar,
Yaşanmış tüm güzellikler
Hayatımıza huzur getiren.

Deniz Kite, That’s Amore dinlerken
10 Ağustos 2005 / FB Kürek takımı için