Dudakları bulduğunda birbirini,
Nefesleri karıştı birbirlerine,
Bir süre aldı nefesini
Sevgilisinin Kadın,
Ve nefesi yaptı içine akan…
Bir süre verdi nefesini
Sevgilisine Adam,
Ve ruhuyla birlikte aktı aşkı…

Ağızları kenetlendiğinde birbirine,
Kendi soluklarından soludular,
Birinden diğerine,
Diğerinden birine,
Duyuların her birinden geçtiler,
Teker teker,
Ne tat kaldı, ne koku,
Dokunmak desen,
Mesafe yoktu,
Tek bedendiler çoktan…

Dudakları bulduğunda birbirini,
Ne Kadın kaldı geriye,
Ne Adam,
Ne yaşam ve ne de ölüm,
Tüm alıp vermelerin arasında,
Sadece soluklar ve solukları vardı…
Öylece nefeslerin akışında
Hepten hiçe
An’da Aşk’a dönüştüler,
Ve soluksuz kalana dek…

3 Ocak 2021, Büyükada